Msze Święte (wakacje)

Niedziela:
6:00, 7:30, 9:0010:3012:00,
14:00 (chrzcielna), 17:00, 19:00

w bursie: 8:00, 10:00

Dzień powszedni:
7:00, 19:00

w bursie: 7:30

Kancelaria parafialna

Pon, Wt, Czw, Pt:
8:00 - 8:3017:00 - 18:00

Środa: Kancelaria nieczynna

Sob: 8:00 - 8:30

W sprawach nagłych
czynna o każdej porze





linia.cz-sz
 
W liturgii XIII Tygodnia Zwykłego

 

27 czerwca - w Mielcu Uroczystość NMP Nieustającej Pomocy, Patronki miasta Mielec

Wizerunek Matki Bożej Nieustającej Pomocy został namalowany na desce. Na przestrzeni wieków otrzymał dwa główne tytuły: Matka Boża Bolesna oraz Matka Boża Nieustającej Pomocy. Autorstwo obrazu przypisywane jest najgłośniejszemu malarzowi prawosławnemu wczesnego średniowiecza, mnichowi bazyliańskiemu - S. Lazzaro.

Nie jest dokładnie znany wiek powstania ikony określanej dziś przez katolików jako obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, zaś w tradycji prawosławnej jako ikona Matki Bożej "Cierpiącej". Według starej legendy do Europy przywiózł go bogaty kupiec. W czasie podróży statkiem, gdy na morzu rozszalał się sztorm, człowiek ten wyjął obraz ze skrzyni i pokazał przerażonym podróżnym. Ich modlitwy do Matki Bożej ocaliły statek. Po przybyciu do Wiecznego Miasta ikona została umieszczona w kościele św. Mateusza. W dobie napoleońskiej, po zdobyciu Rzymu przez wojska francuskie, obraz zaginął. Po ponad pół wieku odnalazł go redemptorysta o. Michał Marchi. W 1865 roku papież Pius IX powierzył obraz Redemptorystom, mówiąc: "Sprawcie, aby go poznano na całym świecie i aby się w nim rozmiłowano." Ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy jest dziś najbardziej rozpowszechnionym obrazem Maryjnym. Oryginał ikony został umieszczony w kościele Redemptorystów w Rzymie. 23 czerwca 1867 roku odbyła się uroczysta koronacja obrazu, zaś w roku 1876 ustanowiono święto Błogosławionej Dziewicy Maryi pod wezwaniem Nieustającej Pomocy na dzień 27 czerwca.

We wtorek 15 listopada 2011 roku miała miejsce uroczystość ogłoszenia Matki Bożej Nieustającej Pomocy Patronką Miasta Mielca podczas mszy świętej, którą odprawił arcybiskup Wiktor Skworc. Matka Boża Nieustającej Pomocy otoczona jest kultem w naszym mieście już ponad 60 lat. Centralnym miejscem kultu jest oczywiście kościół w centrum Mielca, gdzie znajduje się obraz MBNP, który gromadzi wielu wiernych z całego miasta. Głównym nabożeństwem jest nowenna, w której bierze udział 700 – 1000 ludzi. 

 

28 czerwca - Wspomnienie św. Ireneusza, biskupa i męczennika

Ireneusz z Lyonu urodził się około roku 130 w Smyrnie, gdzie był uczniem św. Polikarpa, biskupa tego miasta. Wiedziony duchem apostolskim udał się do Galii. Po roku 177 został biskupem Lyonu. W swoich pismach bronił wiary katolickiej przeciw błędom gnostyków. Jak podaje tradycja, poniósł śmierć męczeńską około roku 200.

 

29 czerwca - Uroczystość Świętych Piotra i Pawła, Apostołów

Święci apostołowie Piotr i Paweł ponieśli śmierć męczeńską w Rzymie w latach 64-67, podczas prześladowania chrześcijan za czasów Nerona.

Piotr i Paweł, "obdarzeni różnymi darami, zbudowali jeden Kościół Chrystusa".

Św. Piotr początkowo nosił imię Szymon. To Jezus zmienił mu imię, którre oznacza tyle, co Skała, Opoka. Pochodził z Betsaidy, był bratem św. Andrzeja Apostoła. Chrystus od samego początku wyróżniał go spośród grona Apostołów: Piotr był jednym ze świadków wskrzeszenia córki Jaira, przemienienia na górze Tabor i agonii w ogrodzie Getsemani. Jezus uratował go, gdy tonął w Jeziorze Genezaret, od niego rozpoczął umywanie nóg Apostołów podczas Ostatniej Wieczerzy. Przed pojmaniem Piotr gorąco zapewniał Chrystusa, że kocha Go tak bardzo, że gotów jest za Niego umrzeć. Jezus zapowiedział mu jednak, że Go zdradzi - i tak się stało. Piotr przeżył wtedy wielką przemianę. Dlatego Chrystus powierzył mu władzę nad swoją Owczarnią, czyniąc go pierwszym papieżem Kościoła. O jego działalności czytamy m.in. w Dziejach Apostolskich. Zginął śmiercią męczeńską w Rzymie. Pozostawił po sobie dwa Listy, pisane w latach 63 i 64.

W tym samym dniu Kościół wspomina także św. Pawła Apostoła, podkreślając w ten sposób, że obaj Apostołowie ponieśli śmierć tego samego dnia i byli współzałożycielami gminy w Rzymie. Paweł pochodził z Tarsu. Przez długi czas był wielkim prześladowcą chrześcijan, uważał ich za zdrajców (asystował m.in. przy ukamienowaniu św. Szczepana). W czasie jednej z jego wypraw pod Damaszkiem objawił mu się Chrystus. To wywołało w nim głębokie nawrócenie. Od tej pory stał się najżarliwszym głosicielem Chrystusowej Ewangelii. Dołączył do grona dwunastu Apostołów. Dobrą Nowinę zaniósł bardzo daleko, przemierzając tysiące kilometrów. Był m.in. w Syrii, Grecji, Macedonii, Italii. Podczas tych podróży wielokrotnie był więziony. Zginął ścięty mieczem w roku 67. Pozostawił po sobie 13 Listów Apostolskich.

 

2 lipca - Święto Najświętszej Maryi Panny Tuchowskiej

Według tradycji benedyktyńskiej pierwszy kościół w Tuchowie został wybudowany ok. 1079 r. Był pod wezwaniem Matki Bożej Wniebowziętej. Kościół wzniesiono na wzgórzu zwanym "Lipie" – nazwa od gaju lipowego – po prawej stronie rzeki Białej. Okres świetności kościoła Najświętszej Maryi Panny związany jest z rozwojem kultu Matki Bożej. Od 1597 r. miały tutaj miejsca nadzwyczajne zjawiska. W związku z tym zaistniała konieczność wybudowania większej świątyni. Wznoszenie nowego kościoła trwało niemalże 17 lat. Murowany kościół sanktuaryjny został konsekrowany pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa i Męczennika, w dniu 8 września 1687 r. Sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej zalicza się do tzw. sanktuariów ponadregionalnych (tj. znanych daleko poza granicami diecezji). Jest to jedno z najstarszych i najliczniej odwiedzanych sanktuariów w południowo–wschodniej Polsce.

Obraz Matki Bożej sprowadzono do Tuchowa ok. połowy XVI w. Pochodzi on z lat 1530-1540 z polskiej szkoły malarskiej Mistrza z Bodzentyna. Namalowany jest na desce lipowej o wymiarach 58,2 x 44cm, tłustą temperą na zaprawie kredowej, jest to technika typowa dla renesansu. Przedstawia Matkę Bożą do połowy postaci z Dzieciątkiem Jezus na lewym ręku. Głowy Madonny i Dzieciątka, są zwrócone ku patrzącemu na obraz. Dzieciątko Jezus jest przedstawione w pełnej postaci z bosymi nóżkami. Jego prawa rączka spoczywa na błękitnej kuli zakończonej krzyżykiem, oznaczającej wszechświat. Lewą rączkę Dzieciątko podnosi w geście błogosławieństwa. Majestatu królewskiego dodają na obrazie Dzieciątku i Madonnie złote nimby wokół głów i domalowane później korony, przykryte obecnie przez szlachetne korony metalowe. Matka Boża trzyma w prawej ręce rozkwitłą różę.

W pierwszą niedzielę października 1904 r. odbyła się koronacja obrazu Matki Bożej Tuchowskiej.